npeg01poematic

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Vincent Bruijn

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:21

Wie niet is geboren in Westerwolde
en het zoet van het zuiden niet kent
die zal nooit schilderen
of het modern zijn van de kat kennen

zij schrijven de lente tegemoet
en weten het onderscheid niet
tussen een glimlach en een paarse stoep

de bussen van Westerwolde zijn misschien niet grondig
maar beter dan een stoep wordt het niet gauw
daar zijn ze eenvoudig te vermoeid voor

Advertenties

Jonna Ebbinge

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:20

Jij en ik denken
in de bittere wind van het Hogeland
de zomer is een glimlach, hel en blauw

de zee is polen en kleurt aarde blauw

onze mensen zijn wachten
onze mannen zelfs enorm hel
als het blauwe van de bomen in het donker
ze deinen bedrukt
als de blije hemel van Neptunus

eens zal de zee denken
van het westen tot in onze harten

Arend Grienstra

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:20

Volkomen gewoon was je
toen ik tegen je rauwe verwachting in
een scherpe bus tevoorschijn toverde

je bleef reizen
sprak van een reiziger uit het noorden
en kirde als een zwaan
naar de haas van het Hogeland
waar ik volgens jou iets zachts zou vertrekken

ik keek naar de blauwe grond
en dacht: aarde is lang niet zo scherp meer
als vroeger toen we nog blauw waren

Klaas Koetje

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:19

De zekerheid is hoekig
toch is de glimlach niet ver weg
als de lente met ons gaat reizen
en alle mensen wijds wachten

het licht is een melancholiek cadeau
dus geniet van ieders rem
als de hoekige scheur van een halte

wij staan vooruit
niemand blijft anders dan gewoon achter

Maike en Martijn

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:18

Vannacht heeft een fiets
de wacht over me gehouden
de lente vertrok stoer
als het gevaar dat zich liet lopen

jij liet het paard beuken
de sneeuw was zeker en lange
in alle bescheidenheid vermoeid
het doet je aan het bittere van het oosten denken
samen oogsten is samen zaaien

een hond is nooit ver weg
als je raar bent

Brecht

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:17

Het wollige meisje in ons
is enthousiast als vuur in de lente

het leven is niet stads
behalve misschien in de Ommelanden
waar alles sinds mensenheugenis
de horizon een rozig en paars streepje is

hopen we goed
dan groeien we alles

zo is het altijd geweest
leeg en rond met een bus
om onze uren te seksen

Klaas Koetje

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:16

In een aards lijkende zand
zul je niet snel het gruis ontdekken
water is niet voor niets enthousiast
een groene orchidee kleurt hooguit zoet
als het turen de leegte in vuur en vlam zet

wij mijmeren zacht
kijken duister

als het eenmaal voorbij is
blijkt pas hoe rond het licht op ons afkomt

veel kun je mijmeren
maar zo goed als niets
heeft de maan van de toekomst

zwart als een kind
ronder is het leven niet

Fleur Baten

In Uncategorized on 17 april 2013 at 19:15

Als je gaat klutsen kom je nergens
de twijfel zal je enthousiast kussen

met een bittere, ronde ruft
stap je wollig door het leven
kijk over de bomen
naar het sfeer van de horizon

zo kan het zijn
zo plukken we de zachte bries

ga naar de Ommelanden
als je sneeuw wilt zien
of ga naar waar water is
daar zal je de ware erwt treffen

(Anno Nieman)

In Uncategorized on 15 februari 2013 at 09:04

De kras is vierkant
toch is de glimlach niet ver weg

als de herfst ons gaat terughalen
en alle mensen haastig lijden

het vlaagje is een onwelriekend cadeau
dus geniet van ieders grotbewoner
als de vierkante scheur van een huilbui

wij roepen vooruit
niemand blijft anders dan uitgelaten achter

(Donna Eliens)

In Uncategorized on 15 februari 2013 at 09:02

Kom, laten we lopen
of nee, groeien met een zoete gevoel

groet de zon
voel het kind

geef me aarde
zie waar ons het zuiden brengt
laten we passie
in de zoete smaak van de winter maken

kom, liefste, dan lopen we verder
of nee, laat de bomen ons de weg wijzen

weelderig of groter maken we het niet mee